Seigdin av polyakrylamidloysn endurspegla í høvuðsheitum ta innaru friktiónsmótstøðuna, sum streymurin ella relativa rørslan millum flótandi molekyl, sum verður framleitt, endurspeglast. Innanhýsis friktiónsmótstøðan er tengd at bygnaðinum hjá polymerinum, eginleikunum hjá upploysaranum, konsentratiónini av upploysingini og hitanum og trýstinum. Jú størri virði hennara er, jú størri seigdin í loysnini.
1. Ávirkanin av hita á seigdina av polyakrylamid .
Hiti er ein spegilsmynd av intensitetinum av óregluligu termisku rørsluni hjá molekylum. Rørslan av molekylum skal vinna á samvirkanini millum molekyl, og samvirkanin millum molekyl, so sum intermolekylærar hydrogenbindingar, innanhýsis friktión, diffusión, molekyla ketu-orientering, fløkju o.s.fr., ávirka beinleiðis seigdina. Tí fer seigdin í polymerloysnum at broytast við hita. Ávirkanin av hitabroyting á seigdina av polymerloysnum er týðandi. Seigdin av polyakrylamidloysn minkar við økingini av hitanum. Orsøkin er, at spjaddu fasupartiklarnir av polymerloysnini eru fløktar saman við hvørjari aðrari fyri at mynda eitt netverksstrukturpolymer. Jú størri hitin er, jú lættari er at oyðileggja netbygnaðin, so seigdin minkar.
2. Ávirkan av hydrolysutíð á seigdina av polyakrylamid .
Seigdin av polyakrylamidloysn broytist við útbreiðsluni av hydrolysutíðini. Jú styttri hydrolysutíðin er, jú lægri seigdin, sum kann stava frá, at polymerin ikki hevur havt tíð at mynda ein netverksbygnað; um hydrolysutíðin er ov long, minkar viskositeturin, sum stendst av, at bygnaðurin av polyakrylamidi í upploysingini loysir seg. Eftir at lutvíst hydrolyserað polyakrylamid er upployst í vatni, loysir tað seg til negativt lødd makromolekyl. Elektrostatiska afturstøðan millum molekyl og anionisku afturstøðuna millum ymisk ketupartar á sama molekyli ger, at molekylini strekkja seg í upploysingini og kunnu gera, at molekylini fløktust saman við hvørjum øðrum. Hetta er orsøkin til, at lutvíst hydrolyserað polyakrylamid kann økja munandi um seigdina í upploysingini.
3. Ávirkan av mineralisering á seigdina av polyakrylamid
The number of cationic groups in the molecular chain of polyacrylamide is larger than that of anionic groups, the net charge is larger, and the polarity is larger. H2O is a polar molecule. According to the principle of like dissolves like, the polymer has good water solubility and high intrinsic viscosity. With the increase of mineral content, the positive electrostatic charge is surrounded by anions to form an ionic atmosphere, which combines with the surrounding positive electrostatic charge, and the polarity of the polymer solution decreases and the viscosity decreases. With the increase of mineral concentration, the positive and negative ion groups form intramolecular or intermolecular hydrogen bond association (causing the solubility of the polymer in water to decrease). At the same time, the added salt ions shield the positive and negative charges, break up the association between positive and negative ions, and destroy the formed salt bonds (causing the solubility of the polymer in water to increase). These two effects compete with each other, so that the viscosity of the polymer solution remains small at a higher salt concentration (>0,06 mol/L).
4. Ávirkan av molekylvekt á viskositet av polyakrylamid
Seigdin av polyakrylamidloysn økist við øktum polymermolekylvekt. Hetta er tí, at viskositeturin av polymerloysn verður framleiddur av samvirkanini millum molekyl undir molekylari rørslu. Tá tann relativa molekylmassan á polymerinum er umleið 106, byrja polymerspolurnar at gjøgnumganga hvørja aðra, sum er nóg mikið til at ávirka ljósspreingingina. Tá innihaldið er eitt sindur hægri, er mekaniska fløkjan nokk til at ávirka seigdina. Tá innihaldið er rættiliga lágt, kann polymerloysnin metast sum ein netverksbygnaður, og mekanisku fløkjurnar og hydrogenbindingarnar millum keturnar saman mynda knútarnar á netinum. Tá innihaldið er hægri, inniheldur loysnin nógv ketu{6}}chain kontaktpunkt, og ger polymerloysnisgel-líknandi. Tí er tað, jú størri tann relativa molekylmassan á polymerinum er, jú lættari er tað hjá molekylunum at mynda ketufløkjurnar, og jú størri viskositeturin í upploysingini er.
